Op maandag 14 juli 2008 maakten mijn echtgenote (Nathalie) en ik een wandeling rond Veurne. Na een tijd lopen langs de Lo-vaart, draaiden we op een bepaald moment linksaf, over een brug, richting Steenkerke. Net voor die brug liepen we twee bejaarde mannen voorbij . Eén van hen vroeg mij in het Frans:"Pardon, zijn jullie van de streek?". Waarop ik vriendelijk antwoordde: "Nee", en de man vroeg of we wisten of er zich in de omgeving een militaire begraafplaats bevond. Door deze vraag werd mijn belangstelling sterk gewekt. "Over welke nationaliteit gaat het?", vroeg ik de man. Het bleek om een Belgische Militaire Begraafplaats te gaan. (Hoe ik daar niet eerder opkwam, begrijp ik niet. Op die plaats ben ik al eerder geweest. Niet ver van Willem Vermandere's "doeninge" en ligt net achter de kerk van Steenkerke.) Terwijl we samen de brug overstapten, bemerkten we een wegwijzer: "Belgische Militaire Begraafplaats"! Pas dan viel mijn "centje"! De mannen liepen dus wel degelijk in de juiste richting. Van het ene komt het andere natuurlijk, en zo vernam ik dat hij het graf van een oom kwam bezoeken. Deze oom sneuvelde tijdens de Eerste Wereldoorlog op achtentwintigjarige leeftijd, op 27 september 1918 - de dag voor het begin van het uiteindelijke Eindoffensief.
Een eind verderop scheidden onze wegen, hoewel wij via een kleine omweg de begraafplaats, volgens ons wandelplan, ook zouden bereiken. We wensten elkaar succes.
Toen de begraafplaats in zicht kwam, zag ik reeds van ver beide mannen ingetogen voor een graf staan bidden. Nathalie wou de kerk bezichtigen, terwijl ik met langzame tred naar het bewuste graf heenliep en wat rondslenterde. Dit uit eerbied voor de biddende mannen.
Wanneer ik merkte dat hun moment van eerbied en stilte voorbij was, liep ik verder naar hen toe. De oudste van de twee toonde mij ogenblikkelijk: "Voilà, dit is het bewuste graf." Ondertussen had ik reeds gemerkt dat geen van beiden een camera bij had, en kon ik niet nalaten te vragen of ik voor hen een foto kon maken, die ik dan later zou opsturen. Daarvoor had ik natuurlijk een adres nodig, want van computer en mailen was geen sprake. Zo vernam ik dat Hubert, de oudste (reeds éénentachtig jaar), in Marche-en-Famenne woont en de andere man een neef was die interesse heeft voor de Eerste Wereldoorlog en Hubert begeleidde.
Uit dankbaarheid voor het fotograferen boden ze ons een koffie aan, in de nabijgelegen drankgelegenheid.
Wat ik zo mooi vind aan dit verhaal is: twee bejaarde mannen reizen met de trein van Marche-en-Famenne naar Veurne, trekken te voet naar Steenkerke, terug te voet naar Veurne en de trein op, terug naar Marche-en-Famenne. Dit alles gewoon om het graf van een gesneuvelde oom te bezoeken; een oom die ze zelfs nooit gekend hebben. Is dit nog van deze tijd?
(Op 26 december kreeg ik post uit Marche-en -Famenne, met de foto's onderaan de graffoto. Waarvoor heel veel dank aan H.)
SOLDAT V.G.D.
5ième Régiment de Ligne
Né a Erneuville
le 10 avril 1890
mort pour la Belgique
le 27 septembre 1918
